Gezondheid

Helaas is er vanuit de Raad van Beheer nog geen enkele test verplicht voor de Staffordshire Bull Terrier. Als je lid bent van de rasvereniging SBTCN verandert daar iets aan. Dan is het enige wat verplicht is L2-HGA en HC. En ook dan word je als fokker nog gematst. Zijn de opa’s en oma’s van een combinatie vrij van deze aandoeningen hoeft er niet meer getest te worden. Helaas houd het daar op.

Daar zijn wij het niet mee eens. Wij testen daarom onze honden op L2-HGA, HC, Patella Luxatie(PL), Heupdysplasie(HD) en Elleboogdysplasie(ED).

 

L2-HGA:

L2-HGA is de afkorting van L2-Hydroxyglutaric aciduria. Dit is een erfelijke stofwisselingsziekte die helaas bij de Staffordshire Bull Terriers voorkomt. Deze aandoening tast het zenuwstelsel aan. De aandoening laat zich het meest zien vanaf een leeftijd van 6 maanden. Uiteraard kan dit ook later zijn. De symptomen zijn heel divers en worden ook vaak met andere ziektes en aandoeningen verward. Enkele symptomen zijn; epileptische aanvallen, coordinatieproblemen , stijfheid van de spieren bij opwinding of beweging, rillen, atypisch gedrag (staren naar muren, zich verschuilen onder tafels en in hoeken, oncontroleerbaar, onzindelijkheid).

L2-HGA is een aandoening die via een DNA test te testen is. Dit kan via verschillende Laboratoria.

 

HC: 

HC is een erfelijke vorm van staar. Deze aandoening betekend dat honden op jonge leeftijd al staar kunnen krijgen en uiteindelijk blind worden. Deze aandoening is operabel.

HC is een aandoening die via een DNA test te testen is. Dit kan via verschillende Laboratoria.

 

Patella Luxatie (PL) : 

Patella Luxatie is het luxeren van de knieschijf. Patella Luxatie is net als HD en ED multifactorieel. Dit houd in dat behalve erfelijkheid er nog een aantal factoren mee spelen in het ontwikkelen van de aandoening. Bijvoorbeeld; beweging, voeding en trauma. Bij Patella Luxatie gaat de knieschijf van zijn plek en gaat naast het gewricht zitten. Dit herken je aan een huppelend pasje met een of beide achterpoten. Hier trekt de hond het pootje voor een paar of meerdere passen hoog op om er vervolgens weer (een paar passen) normaal mee verder te lopen.

Omdat Patella Luxatie multifactorieel is, geeft testen geen garantie dat als de ouderdieren geen Patella Luxatie hebben dat de pups dit ook niet krijgen. Echter is de kans hierop wel een heel stuk kleiner. Zeker als er meerdere generaties met goede testuitslagen bekend zijn. Het is dan ook aan te raden om ouderdieren te testen voordat ze ingezet worden voor de fok en alleen met Patella Luxatie vrije ouders te fokken. Deze aandoening was onder andere heel bekend in het ras Jack Russel. Inmiddels is met een streng fokbeleid de Patella Luxatie nagenoeg niet meer bekend bij de Stamboom Jack Russel.

Patella Luxatie is operabel en te testen via de Raad van Beheer. Hierbij krijgt de hond geen sedatie en worden er ook geen foto’s gemaakt. Er word gekeken of de knieschijf manueel te verplaatsen is bij de liggende en staande hond. Van de uitslag krijg je een certificaat van de Raad van Beheer. Deze certificaten zijn online  in te zien bij Generaties en Gezondheid online op de site van de Raad van Beheer.

 

Heupdysplasie (HD) :

Heupdysplasie is een aandoening van het heupgewricht. Hierbij is er een ontwikkelingsprobleem van de heupgewrichten. Ook hier geld net als bij PL en ED voor dat deze aandoeningen multifactorieel zijn. Dat houd dus in dat er behalve erfelijkheid nog een aantal factoren mee spelen in het ontwikkelen van de aandoening. Bijvoorbeeld; beweging, voeding en trauma.Ook hierbij geld weer dat als de ouders vrij zijn, dit geen garantie geeft voor de pups, maar dat bij zorgvuldig testen en fokken de kans op pups zonder problemen weer het grootst is.

HD is tot een leeftijd van 1 jaar ongeveer operabel. Mits er nog geen artrose vorming in het gewricht is. Verder is HD gedeeltelijk te behandelen. Hierbij spelen een aantal dingen een grote rol; Voeding, pijnstillers, supplementen en gerichte training. Dit laatste kan bijvoorbeeld gedaan worden bij een dierenfysiotherapeut met een aquatrainer/hydrotrainer.

HD is te testen via de Raad van Beheer. Hierbij moet, volgens het FCI protocol, de hond een roesje krijgen voor het maken van de rontgenfoto’s. Alleen dierenartsen die aangesloten zijn bij de Raad van Beheer mogen deze foto’s maken. Deze foto’s worden online doorgestuurd naar de Raad van Beheer en daar beoordeeld door een wisselend panel van specialisten. Dit panel beoordeeld dus samen de foto’s. Omdat ze dit samen doen is de kans op een eerlijke en duidelijke uitslag het grootst. Samen zie je immers meer dan alleen.  Hieruit krijg je een uitslag en deze uitslag krijg je op een certificaat van de Raad van Beheer. Deze certificaten zijn online  in te zien bij Generaties en Gezondheid online op de site van de Raad van Beheer.

 

Elleboogdysplasie (ED) : 

Elleboogdysplasie is een aandoening in het ellebooggewricht. Hierbij is er net als bij HD, een ontwikkelingsprobleem in de gewrichten. In dit geval dus de elleboog.

Ook hierbij geld weer het zelfde als bij HD en PL. Deze aandoening is multifactorieel. Dat houd dus in dat er behalve erfelijkheid nog een aantal factoren mee spelen in het ontwikkelen van de aandoening. Bijvoorbeeld; beweging, voeding en trauma. Wat dus ook weer betekend dat als de ouders vrij zijn, dit geen garantie geeft voor de pups, maar dat bij zorgvuldig testen en fokken de kans op pups zonder problemen weer het grootst is.

ED ligt iets lastiger dan HD, bij ED heb je een aantal aandoeningen die samen vallen onder ED.

  • LPA, dit is operabel en dit word vaak ook geadviseerd. Dit betreft een los stukje bot ( los processus anconeus LPA). Het losse stukje bot kan weggehaald worden of op de plek waar deze vandaan komt weer vast gezet worden.
  • LPC, ook dit betreft een los stukje bot ( los processus coronoideus LPC) en is operabel. Dit word gewoon weggehaald.
  • Incongruente elleboog, dit is een niet passend gewricht. Dit is ook operabel en hierbij word het gewricht weer (beter) passend gemaakt.
  • OCD, is een losse kraakbeenflap en dit kan ook operatief weggehaald worden
  • In geval van artrose geld eigenlijk het zelfde als bij HD; Voeding, pijnstillers, supplementen en gerichte training. Dit laatste kan bijvoorbeeld gedaan worden bij een dierenfysiotherapeut met een aquatrainer/hydrotrainer.

ED is ook te testen via de raad van Beheer. Dit gaat op dezelfde manier als bij HD. En na de beoordeling ontvang je ook hier weer een certificaat van de Raad van Beheer.

Advertenties

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: